Бізде бірнеше күннен бері күн түнеріп тұр. Күннің жүзін ұмытып қалуға шақ тұрмыз. Қар жауды, жаңбыр да себеледі. Кеше орталықта ұнжырғасы түсіп жүрген бір көкеммен жолығып қалдым.
- Мына күн тағы да жаумақшы. Мақтамды әлі жинаған жоқ едім. Комбайн ауылда көп қой деп уайымсыз жүр ем, ол құрғыр да тиісетін емес, - деп маған біраз мұңын шаққандай болды. Жанымызда тағы біраз адамдар бар еді. Біреулері оны жұбатып, жігер берудің орнына лағып кетті.
Материалдың толық нұсқасын "Алаш айнасынан" оқи аласыздар
