Бұрындары қазақтар суретке түсе бермейтін. Менің бір досым өзінің атасы жайлы әңгімелегенде "ол кісінің түрін көрген де емеспіз. 1961 жылы қайтыс болыпты" деген-ді.
- Неге? Ешқандай сурет қалмаған ба? - деген сұрағыма:
- Бір ғана суреті болған екен. Оған да баяғы колхоздастыру кезінде амалсыз түсіпті. Суреті болмаса мүшелікке қабылданбайтын болғасын ғана. Сол жалғыз суретін өлерінде өртеткен... - деп жауап берді.
Материалдың толық нұсқасын "Алаш айнасынан" оқи аласыздар.
