Маған өз ныспысының соңына әкесінің яки атасының есімін емес, руының атын жазатындар мүлдем ұнамайды. Ондайларды суқаным сүймейді. Бишаралықтарын сезіп аяймын.
Ондайлардың көбі әлеуметтік желілерде, сайттардың соңында тығылып алып, рушылдықты қоздырып отыратынын да байқаймын. Өз руын білу, оның тарихын, ата тегін зерттеу – ұлттық танымның көрінісі. Маған десеңіз, жеті атаңыз түгіл, жетпіс жеті атаңызды біліңіз, қалай өмір сүрді, кім болды, қай аймақтар ғұмыр кешті, зерттеңіз, гәп жоқ. Бірақ өз руыңызды бадырайтып тегіңізге жазу – надандықтың көрінісі.
Материалдың толық нұсқасын "Алаш айнасынан" оқи аласыздар
