Бір-екі жыл бұрын Ресейден елге қарай жеңіл көлікпен қайтып келе жатқанбыз. Оралдағы шекара бекетіне үш-төрт сағаттық жол қалды. Бір сөтке жерді дамылсыз жүріп өткендіктен, көзіміз кіртиіп, ұйқы басып келеді.
Бірақ, бөтен елдің аты, бөтен ел – қанша жерден одақ болсақ та, шекарадан өтіп барып ұйықтайық деп зорығып келеміз. Бір кезде ГАИ қызметкерлері тоқтатты.
– Іштіңіз бе?
– Ондай әдетім жоқ.
– Онда неге көзіңіз неге кіртиіп тұр? Демек ұйқыңыз келген ғой.
– Жоқ, ұйқым келіп тұрған жоқ.
– Кешіріңіз, мен сізді жібере алмаймын, ұйықтауыңыз керек. Мүлгіп кетсеңіз опат боласыз. Егер көлікте ұйықтай алмаймын десеңіз, біздің дүңгіршекке барып жатыңыз. Іште төсек бар. Бір-екі сағат мызғып алыңыздар, сосын жіберемін.
Материалдың толық нұсқасын "Алаш айнасынан" оқи аласыздар ...