Ұлым Британиядағы мектебінде оқыған бір жылы аяқталып, елге ораларда мейірімді мисс Хьюм апайы оқушысымен қоштасарда анимация түрінде көз тартардай безендірілген Інжіл кітабын сыйға тартып еді.
Сол кітап бүгінде ұлымның сүйікті кітабына айналғаны соншалық, мына дәл суреттегідей ұлым кешқұрым жатар алдында балаларға бейімделген Інжіл кітабын оқып беруді сұрайды.
Ал менде фобия. Бір тараптан ұлымның кітапқұмарлығына сүйсінетінім рас. Екінші тараптан, әлбетте кез-келген дені дұрыс ата-ана ретінде бүйте берсе, перзентім өзге діннің жетегінде кетіп қала ма деген үрей де көңілдің бір түкпірінде қылаң беретінін де жасырмаймын.
Материалдың толық нұсқасын "Алаш айнасынан" оқи аласыздар...