Жеңістің рухы керек бізге. Мейлі, орыстар оны өзінше жаза берсін. Америкалықтар да соғыс тарихын өзінше жазып алды ғой. Біз де өзімізше жазып, одан өз керегімізді алуға тиіспіз. Ақ-қарасын ажыратайық. Жеңістер - ұлттық рухтың анасы. Жеңісте біздің де үлесіміз, біздің де рухымыз бар. Мейлі тоталитарлық мемлекеттің құрамында болсақ та. Мейлі отар болсақ та. Аталарымыз бен әкелеріміз фашизммен күресті. Аянған жоқ. Мың-мыңдап қырылды, қан төкті, жанын берді. Енді келіп олардың ерлігін басқаша түсіндіріп жатсақ, аруағы кешірмейді. Біз өткенге тас лақтырсақ, болашақ бізге не ататынын қайдан білеміз? Болмайды олай істеуге!