Атам соғыс жайлы айтқанды ұнатпайтын
Әкем Павел Трофимович Солодовников туралы айтып бергім келеді – ол Ұлы Отан соғысының ардагері. Менің атам 1916 жылы 12 шілдеде Шығыс Қазақстанда
20 жастағы пулеметші қыз жау ұшағын қалай бір оқпен атып түсірді
Фашистер мінген ұшақты бір оқпен атып түсіру! Мұндайды 17 жастағы Зина Ефанова ойлап та көрмеген. Бірақ майданға қатты барғысы келген. Ол кезде
Анам ленинградтық аяздан денатураттың арқасында аман қалған
Менің анам – Таисия Семеновна, ал соғыс жылдары – байланысшы, кіші сержант Литвинова болған. Оны майданға 1942 жылы Алматыдан 19 жастағы қыз
Бомбалау басталғанда қатты қорқатынбыз
Соғыс басталғанда, мен он төртке толмаған едім. Новгород облысындағы эстон ауылында тұрдым. Ерте жетім қалып, бізді ағаммен бірге апамыз тәрбиеледі.
Фин соғысына аттанған, бірақ Ұлы Отан соғысына барды
Атам Тәжібаев Сәдуақас Қызыл Армия қатарына 1939 жылдың қарашасында Ворошилов шақыртуы бойынша шақырылған. Оқудан өткеннен кейін оны басқа жауынгерлермен
Бауыржан Момышұлы туралы келіні Зейнеп Ахметованың естеліктерінен
Батыр атамыздың бүгінгі жарық дүние есігін ашқан күніне орай сол естеліктерден бөлісуді жөн көрдік.
Әкем неміс сарбаздарын атып тастауға қарсы шыққан
Менің әкем, Баязит Хаметчин, 1943 жылы соғысқа аттанды. Ол кезде небәрі 17 жаста еді. Байланысшы мамандығы бойынша оқыды, контузия алып, Ленинградтағы
“Бізде балалық шақ болған жоқ“. Тыл ардагерлерінің естелігі
Ұлы Отан соғысы жылдары әр шаңыраққа оңай соқпағаны анық. Бір отбасының отағасы, енді бір отбасының 18-ге де толмаған баласы қан майданға аттанды.
Қуғын-сүргін құрбаны Құлымбетов Ұзақбай Желдірбайұлына 130 жыл
«Қазақстан Президенті Қ.Тоқаевтың жазықсыз жазаланғандарды толық ақтау ісін жалғастыру керектігін күн тәртібіне қоюы ерлік пен көрегендік»
